در قلمرو ذهن، به آن شكلي كه ما ميشناسيم، نه زمان وجود دارد نه مكان. اگر دربارة كسي فكر كنيم، با او در تماس هستيم (تماس روحي)، اگر او را به صورت تصويري در ذهن خود مجسم كنيم، گويي كه با او رودر رو هستيم. اگر او را به طور مبهم در ذهن مجسم كنيم گويي او را از فاصلهاي دور ميبينيم. ما ميتوانيم با فكر كردن دربارة عقايد و نظرات مربوط به يك شخص، فضاي فكري خاصي ايجاد كنيم. اين همان روشي است كه شفاي روحاني از آن طريق انجام ميشود.
انجام تحقيقات بسيار و تجربيات ثابت ميكند گاهي اوقات يك فكر خود به خود از شخصي به شخصي ديگر، با فواصل مختلف مبادله ميشود.
از طرفي آنچه را كه ما فكر ميناميم، هر چند ممكن است بر مسئله يا موضوع خاصي تمركز و تكيه كند، ولي وجود و حضور آن در اين محدوده خلاصه نميشود بلكه تا بينهايت گسترده شده است. به بيان ديگر، آن ميدان انرژي كه در داخل كالبد آدمي با نام روح يا ضمير، مشخص شده، در ديوارههاي جسم مادي انسان محصور نيست بلكه ارتعاشات و حوزة قدرت آن به محيط اطراف، تا بينهايت بسط يافته است.
تشعشع تأثيرات رواني از راه دور كه نتيجة غيرقابل انكار فعاليتهاي احساسي و مغزي است، يك خصيصة طبيعي روح انسان است. آيا ميتوان از اين خاصيت فكر، چيزي كه هر کس به صورت ناخودآگاه و غالبا در جهت مخالف منافع خود انتشار ميدهد، به صورت ارادي استفاده كرد؟ براي اين كار لازم است بر انتشار آن حاكم شده و انرژی، مدت زمان و فركانس آن را با مقاومتي كه در برابر اين جريان از سوي شخص مورد نظر بر حسب خصوصيات روانياش ظاهر ميشود، هماهنگ ساخت. در واقع اين هيجانات، احساسات تند و تمايلات شديد هستند كه بيشترين قدرت را به تأتير پنهاني ما ميدهند.
+ نوشته شده توسط کانون محققان انرژیزايی در و ساعت
|